21/4/16

Το δικαίωμα του επιλέγειν

Κατά την είδηση που διαδόθηκε μόλις προ ολίγων ωρών, το ΤΕΕ θα “ρίξει” το σύστημα των αμοιβών την Μεγάλη Εβδομάδα. Εκείνες τις ημέρες δεν θα μπορούμε να υπολογίσουμε αμοιβές και να εκδώσουμε εντολές πληρωμής.


Ακολουθούν ερωτοαπαντήσεις:

Γιατί κλείνει μόνο το σύστημα των αμοιβών και όχι των αυθαιρέτων;
Γιατί ο Ν.4178 έχει ήδη προβλέψει τέτοιο ενδεχόμενο (αρ. 3 παρ. 1στ - περίπτωση αναστολής λειτουργίας των υπηρεσιών του πληροφοριακού συστήματος). Βεβαίως έχει προβλέψει να μην ανασταλλούν οι εκδόσεις βεβαιώσεων για τις μεταβιβάσεις αλλά όχι οι υπαγωγές... Αλλά, πάλι, αυτές μπορούν να περιμένουν... Κι αν οι υπαγωγές ανασταλλούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, καλά να είμαστε να δίνουμε παρατάσεις!

Με ποια αφορμή έγινε τέτοια μνεία στον νόμο;
Περί τα τέλη του 2011 και κατόπιν περί τα τέλη του αντισυνταγματικού Ν.4014 το σύστημα των αυθαιρέτων είχε παύσει να λειτουργεί περίπου 3 μήνες... Τότε είχαν πράγματι προκύψει σημαντικά ζητήματα και εν τέλει μεταβιβάσεις δεν γινόντουσαν. 

Εν ολίγοις έχουμε μπόλικα προβλήματα ως κλάδος. Κι αν το καλοθυμηθεί κανείς, τα αιτήματα ήταν και τότε, προ τετραετίας τα ίδια: Το εξής ένα: Το ασφαλιστικό... 

Ήμουν πάντοτε υπέρ των συλλογικών και συναδελφικών αγώνων πάσας εμβέλειας, υπέρ των διεκδικήσεων για κάθε είδους καλύτερη εργασιακή συνθήκη, υπέρ της διασφάλισης του μέλλοντος ημών. Ήξερα κιόλας, τούτο μάλιστα επιβεβαιώνεται όλο και πιό πυκνά τον τελευταίο καιρό, οτι μετά την εξαγγελία μιας απεργίας (που είναι ούτως ή άλλως προαιρετική) θα ερχόταν ένας υψηλά ιστάμενος εργατοπατέρας και θα μας καλούσε με βροντερή φωνή να συμμετάσχουμε. 

Θα μας καλούσε!

Κι εμείς αν θέλαμε, θα συμμετείχαμε!

Μα τούτο που συμβαίνει σήμερα (για δεύτερη πλέον φορά – τα είχα ξαναγράψει και τότε), αλλά κι ο τρόπος που αυτό ανακοινώνεται, απέχει μακράν από κάθε καθεστώς συνήθους λογικής. Το ΤΕΕ από μόνο του (με απόφαση της Διοικούσας) αποφασίζει και διατάσσει. Κατεβάζει τους διακόπτες και επιβάλλει! Παύει το σύστημα αμοιβών ακρίτως και ...γιατί έτσι του αρέσει, είτε εσύ θέλεις να δουλέψεις, είτε όχι. Είτε γιατί κάποιος λογάριαζε ότι θα εισπράξει χρήματα για να πληρώσει τις υποχρεώσεις του, να καλύψει τις ανάγκες του, είτε γιατί τέλος πάντων έρχονται γιορτές βρε παιδί μου...

Έχει ακουστεί πολλές φορές ότι ως κοινωνία στερούμαστε αλληλεγγύης. Ναι, θα έπρεπε να τασσόμεθα μαζικά υπέρ ενός κοινού αγώνα για να μπορούμε να ασκήσουμε περισσότερη πίεση και να επιδιώξουμε με μεγαλύτερες πιθανότητες την κλαδική επιτυχία. Ένας τέτοιος αγώνας θα έπρεπε να τυγχάνει της αποδοχής όλων των μηχανικών ανεξαρτήτως ειδικότητας ή ιδιότητας. Και για να φτάσει ως τα άκρα θα έπρεπε να έχουμε προαποφασίσει και αποδεχτεί ότι όλοι μαζί θα “βαστήξουμε” για αρκετό καιρό, για ολόκληρους μήνες ίσως... Μα από την άλλη δεν μπορούμε να χωρίσουμε δύο γαϊδάρων άχυρα, δεν μπορούμε να βρούμε κοινή συνιστώσα οι ελεύθεροι επαγγελματίες με τους μηχανικούς του δημοσίου... Δεν μπορούμε να χωρίσουμε τα επαγγελματικά μας δικαιώματα οι αρχιτέκτονες με τους πολιτικούς μηχανικούς! 

Θα καταφέρουμε ό,τι δεν κατάφερε στην μεταπολιτευτική σαρανταετία ποτέ κανένας; Θα συμφωνήσουμε όλοι μαζί, να κατεβάσουμε τα μολύβια και να συμπλεύσουμε;


Υ.Γ.: Με κάτι τέτοιες ενέργειες δεν μου προκαλεί απορία το γεγονός ότι στα δελτία τύπου της γενικής απεργίας κατά του ασφαλιστικού η συμμετοχή των μηχανικών, της μεγαλύτερης επαγγελματικής κοινότητας της χώρας (sic!), έπεφτε τελευταία, μετά από τους φαρμακοποιούς, τους οδοντοτεχνίτες και τους εργολάβους κηδειών!
comments powered by Disqus