12/9/15

Μια ολόκληρη πενταετία…


Η δημιουργία αυτού του blog ήταν μάλλον ένα τυχαίο γεγονός. Ξεκίνησε με την αφελή σκέψη «να προβάλλουμε καμία δουλειά…», η οικονομική κρίση είχε κάνει ήδη την εμφανισή της...

Αλλά αυτό δεν είναι blogging. Κι όταν τελικά το κατάλαβα αυτό (μου πήρε λίγο καιρό…) δεν δημοσίευσα παρά ελάχιστα projects. Ελάχιστα! Έτσι λοιπόν σήμερα, αυτό το blog δεν αποτελεί portfolio της μέχρι τώρα καριέρας μου. Είναι μια σειρά από σκέψεις, αναμνήσεις, κριτική, πασπαλισμένη ίσως με λίγο είδηση/πρόβλεψη και μπόλικη εικόνα, αρχιτεκτονική και design…

Ό,τι μου αρέσει τέλος παντων!

Κι όταν αναρτήθηκε το πρώτο κείμενο, σε ένα πρώιμο και εμβρυικό πρότυπο, με ένα ίσως βιαστικό background, αμέσως μόλις πατήθηκε το πλήκτρο “Δημοσίευση” η σκέψη ήταν: «Τώρα είσαι εκτεθειμένος…» 

Από τότε δεν το ξανασκέφτηκα! Δεν το φοβήθηκα…

Δεν θέλησα να γράψω για την πολιτική, για όσα ζούμε σαν κοινωνία, για τον αθλητισμό που τόσο μου αρέσει, για τα παιδιά μου… τίποτε! Τίποτε που να μην έχει έστω και στο παραμικό σχέση με την αρχιτεκτονική, με τους μηχανικούς, με το περιβάλλον μας!

Σήμερα, ακριβώς πέντε χρόνια μετά, το blog έχει διαμορφώσει ένα συγκεκριμένο χαρακτήρα. Έτσι θέλω να πιστεύω. Όχι πως δεν υπάρχουν άλλοι που κάνουν αυτή τη δουλειά. Βεβαίως και υπάρχουν! Και ασφαλώς τη δουλειά κάνουν πολύ-πολύ καλύτερα. Αλλά το να έχουν πέσει πάνω στα κείμενά σου 130.000 ζευγάρια μάτια, ε, δεν το λές και λίγο…

Τι συνέβη μέσα σε αυτά τα πέντε χρόνια; Μα το ζούμε όλοι! Ζούμε τη χειρότερη οικονομική κρίση… Είμαστε στον πάτο του βαρελιού. Και το …γράφειν είναι μια εξαιρετική διέξοδος, είναι εκτόνωση! Όταν οι υποχρεώσεις της οικογένειας πάνε για ύπνο και οι προθεσμίες της δουλειάς είναι ακόμη μακρινές… τότε ακούγονται τα κουμπάκια του πληκτρολογίου!

Μέσα, λοιπόν σε εκείνη την πενταετία, μια ανάρτηση στάθηκε αφορμή να δημιουργηθεί ακόμα και μια σελίδα στο facebook… Πολύ το είχα χαρεί τότε αυτό!


Μέσα σε αυτή την πενταετία, γνώρισα επίσης και πολλούς καλούς διαδικτυακούς φίλους…

…τον Βασίλη και τον Μανώλη που με συμπεριέλαβαν στη λίστα των συντακτών και αναδημοσίευσαν κείμενά μου στο greekarchitects.gr, το μεγαλύτερο e-περιοδικό για την αρχιτεκτονική στην Ελλάδα εδώ και μια δεκαπενταετία. Το σημαντικό (και αντρίκιο) είναι ότι τα κείμενα αναδημοσιεύονται πλήρη και αυτούσια…

…τον κ. Γιώργο, έναν εξαιρετικό αρχιτέκτονα μιας πιο παλιάς γενιάς και συνάδελφο blogger. Ο οποίος χαιρέτησε τα κείμενά μου κάνοντας -αισθάνομαι- δέκα βήματα προς τη μεριά μου, ενώ εγώ έκανα μόλις ένα…

…τον Σταμάτη που, ενώ με ήξερε κι από πριν, εμπιστεύτηκε το γραπτό λόγο μου για την εισαγωγή στο βιβλίο του. Μέσα από αυτό μάλιστα ήταν που μακροπρόθεσμα «προέκυψε» να ασχοληθώ και με τα κοινά… Αλλά γι’ αυτά θα επανέλθω στο εγγύς μέλλον!

…και 60 «ηρωικούς» αναγνώστες που είχαν τη διάθεση να το δηλώσουν με το avatar τους... Πολλούς από αυτούς δεν τους γνωρίζω προσωπικά και αυτό μου δίνει περισσότερο κουράγιο. Και βέβαια σ’ αυτή την παράγραφο, σ’ αυτό το πλήθος των 60 προστίθενται και όλοι οι καινούριοι διαδικτυακοί μου φίλοι, αλλά και οι άλλοι, οι άγνωστοι, που με τα σχόλια και τις παρατηρήσεις τους στήριξαν τις απόψεις μου!

Ε, όλα αυτά δεν τα φανταζόμουν όταν ξεκινούσα! Πολύ σας ευχαριστώ...
comments powered by Disqus