1/11/12

Υπόθεση Woods vs Gilliam


Ο Lebbeus Woods, πειραματιστής αρχιτέκτονας αλλά και καλλιτέχνης έφυγε από τη ζωή στις 30 Οκτωβρίου σε ηλικία 72 ετών. Μόλις πριν από δύο ημέρες…

Ένας αρχιτέκτονας και οραματιστής που θαύμασαν αμέτρητοι φοιτητές και ακαδημαϊκοί για τα φανταστικά του σχέδια, σχέδια που απεικονίζουν (ή τουλάχιστον προσπάθησαν να απεικονίσουν) αποδομημένα κτίρια και δυστοπικά τοπία, σχέδια που έχουν τόση σχέση με την αρχιτεκτονική όση και με την επιστημονική φαντασία.

Είχε σχεδιάσει κτίρια στην Chengdu της Κίνας και τη Havana στην Κούβα. Ωστόσο από το 1976 κι εντεύθεν ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη θεωρία και τον πειραματικό σχεδιασμό. Η έρευνά του επικεντρώθηκε επικεντρώθηκε στις θεωρίες της αρχιτεκτονικής σε χώρους που βρίσκονται σε κρίση

Τα σχέδιά του ξεχώρισαν και είναι αναγνωρίσιμα ακόμη και σήμερα για την μοναδική μηχανική και σχεδιαστική πολυπλοκότητά τους. Για έναν αρχιτέκτονα που θα θυμόμαστε μια και ακροβατούσε ανάμεσα στο κόμικ και την δυνητική αρχιτεκτονική… Σε τέτοιο επίπεδο, όπου ξεφεύγουμε από την πραγματικότητα είναι μάλλον μάταιο να συζητούμε για την εφαρμοσμότητα τέτοιων σχεδίων…




Αυτά όμως οιπερισσότεροι τα γνωρίζαμε. Όσοι είχαμε ασχοληθεί με τις φανταστικές απεικονίσεις, το Archigram και τους λοιπούς οραματιστές, γνωρίζαμε καλά τον Lebbeus Woods…

Αν και λάτρης της φιλοσοφίας του Woods, αλλά και λάτρης των σκηνικών του Terry Gilliam, ειδικά στο «Brazil» και τους «12 πίθηκους», θυμήθηκα μια διαμάχη που προέκυψε κάποτε… Μια δικαστική διένεξη που απέφερε στον Lebbeus Woods ένα ωραιότατο εξαψήφιο ποσό στον τραπεζικό λογαριασμό του.

Όσοι έχουν δει τους «12 πίθηκους», ταινία του 1996, είναι αδύνατον να μην θυμούνται την αίθουσα που γινόταν η αναφορά/ανάκριση του κατάδικου Bruce Willis στην επιτροπή. Είναι ίσως τα πλέον χαρακτηριστικά σκηνικά της ταινίας. Τα σκηνικά εκείνης της αίθουσας απέκτησαν διττή περιγραφή. Είτε είναι εμπνευσμένα από τα σχέδια του Woods για την Upper Chamber, Neomechanical Tower, είτε … γνήσια αντίγραφα!


Τα πονηρεμένα μυαλά, δυστυχώς για τον Gilliam, θα ποντάρουν στο δεύτερο! Κάτι που και ο ίδιος ο Giiliam προς τιμήν του παραδέχθηκε!

Ο αγαπημένος μου Woods αντιγράφηκε από τον εξ’ ίσου αγαπημένο μου Gilliam! Τα σχέδια είχαν πρωτοδημοσιευθεί το 1987 για ένα project, έναν κατάλογο του Woods με τίτλο Centricity… Και ο Woods θα κέρδιζε τη διένεξη μάλλον εύκολα. Το γεγονός ωστόσο ότι η ταινία απέφερε στην Universal 120 εκ. δολάρια τη στιγμή που κόστισε μόλις 30 εκ. σημαίνει ότι η αποζημίωση που αξίωσε το δικαστήριο για λογαριασμό του Woods δεν πόνεσε και τόσο πολύ!

Καλό δρόμο Mr Woods! 

Κι εγώ, απόψε τείνω χαιρετίσματα στον Ηλία και την Νεφέλη… Αγαπημένος τους είναι ο Gilliam. Αλλά και σ’ όλους εκείνους που γνωρίζουν μόνο τον επιτυχημένο αν και περιθωριακό σκηνοθέτη. Ψάξτε λίγο περισσότερο τα κατορθώματα του Lebbeus Woods…

Update: Μια πολύ όμορφη αναφορά στον κο Woods, με την απαιτούμενη πληρότητα σχεδίων, έκαναν προσφάτως στο BLDGBlog. Πολύ δε, ο αγαπητός σκιτσογράφος Klaus μίλησε... με το σκίτσο του! Ως φόρο τιμής...
https://klaustoon.wordpress.com/category/lebbeus-woods/
comments powered by Disqus