4/7/11

Parallel Nippon - Σύγχρονη Ιαπωνική Αρχιτεκτονική 1996-2006


Η έκθεση που μόλις χθες ολοκληρώθηκε, ήταν διαφορετική. Μια έκθεση αρχιτεκτονικής που εστίασε σε μια δεκαετία. Άλλωστε το δείγμα της Ιαπωνικής αρχιτεκτονικής σε μεγαλύτερο εύρος δεν μπορεί να χωρέσει σε μια μονάχα έκθεση!

Ήταν διαφορετική λόγω κουλτούρας. Λόγω τρόπου ζωής. Και αυτό από μόνο του διαφοροποιεί και τον τρόπο που αντιμετωπίζονται τα κτίρια.

Δεν είδαμε κανένα από τα σύγχρονα μέσα απεικόνισης. Δεν είδαμε μακέτες. Δεν χρειαζόταν να ειπωθεί τίποτε περισσότερο από τις εικόνες. Οι οποίες μιλούσαν από μόνες τους. Και έλεγαν περισσότερες από χίλιες λέξεις η κάθε μια!

Στην έκθεση απεικονιζόταν η εξέλιξη της σύγχρονης αρχιτεκτονικής στην Ιαπωνία μέσα από τέσσερεις θεματικές ενότητες: Πόλη, Ζωή, Πολιτισμός και Κατοικία.


Η ενότητα της πόλης αναφέρεται στις εντελώς διαφορετικές συνθήκες που επικρατούν σε μεγαλουπόλεις όπως το Τόκυο, η Ναγκόγια, η Οσάκα και στην περιφέρεια. Η σύγχρονη ιαπωνική μητρόπολη δεν διαθέτει ούτε τη δομική σαφήνεια των ευρωπαϊκών πόλεων, ούτε το γεωμετρικό άκαμπτο κάναβο των αμερικανικών.




Η ενότητα της ζωής αναφέρεται στην αρχιτεκτονική που αφορά εκπαιδευτικά ιδρύματα, εγκαταστάσεις αθλητισμού, νοσοκομεία και γηροκομεία. Ο σχεδιασμός δημοσίων κτιρίων τα τελευταία χρόνια στην Ιαπωνία αντικατοπτρίζει τις αλλαγές που χαρακτηρίζουν την κοινωνία (μείωση των γεννήσεων, εξειδίκευση των πανεπιστημιακών σχολών, αναγκαιότητα για χώρους λατρείας διαφόρων θρησκειών λόγω μετακίνησης πληθυσμού από την Ασία).



Η ενότητα του πολιτισμού περιλαμβάνει έργα με περιβαλλοντικό, πληροφοριακό και καλλιτεχνικό ενδιαφέρον.


Η ενότητα της κατοικίας αναφέρεται στα 120 εκατομμύρια Ιαπώνων που κατοικούν μόλις στο ένα τρίτο της συνολικής επιφάνειας της χώρας. Το γενικό σύστημα οργάνωσης των οδικών αξόνων των μεγαλουπόλεων, όπως π.χ. του Τόκυο, οι χαράξεις και η διαμόρφωση πολλών περιοχών αποκαλύπτουν μια αδιάκοπη συνέχεια με το παρελθόν. Μεγάλο μέρος της σημερινής αστικής δομής προέρχεται από της παλαιότερη πόλη-φρούριο της περιόδου Edo. Οι σύγχρονες μητροπόλεις λειτουργούν, οικοδομούνται και εδράζονται σε σχέδια της φεουδαρχικής περιόδου.



Η έκθεση αναπτυσσόταν σε δίπολα. Με έμφαση στις έντονες αντιθέσεις της ζωής, της καθημερινότητας, της αρχιτεκτονικής. Ακόμα κι αν η απόσταση και η ιστορία ορίζουν διαφορετική αντιμετώπιση των δεδομένων, μια σύντομη περιήγηση στους χώρους των εκθεμάτων ήταν γεμάτη ιδέες και διδάγματα.